junction

WhatsApp

Vraag, opmerking of behoefte aan een frisse blik? Wij zijn van 9 tot 23 uur bereikbaar op WhatsApp!

06 38 348 489

Kak in de tuin en veeg waardig je reet af met gevallen bladeren

bladeren-wc

Fietsend naar het station, Netflix kijkend in de trein, struinend door de wandelgangen van Cambuur of peinzend in de ‘bedenktank’ van Junction. Dat is waar je me tegenkomt op normale dagen. Ik voetbal bij het beloftenteam van Cambuur en dribbel daarna door naar mijn stageplek bij Junction. Ik moet nu diep in mijn geheugen graven om te herinneren wanneer de laatste van dat soort dagen was. Ik verlang er naar terug. De afgelopen weken voelde ik me een wanhopige boer die smachtend zit te wachten op advies van Yvon Jaspers. “Hoe waren de afgelopen dagen?” hoor ik d’r vragen met een zachte ‘g’. “Nou Yvon, ik voel mij tamelijk opgesloten, met een harde ‘t’.”

Voordeur is gesloten

“Jullie kunnen morgen tussen twaalf en één jullie spullen ophalen.” stuurt materiaalman Paul van Cambuur in onze groepschat. Eerder werd al duidelijk dat we voorlopig niet meer mogen trainen. “De achterdeur is open. Je kan via Noord binnenkomen. Voordeur is gesloten.” Ik kon de voordeur in mijn hoofd dicht horen gaan. Het bericht is helder, maar ook hard, nu ik vijf weken later het appje teruglees. Het tamelijk opgesloten voelen begon serieuze vormen aan te nemen. Thuis trainen, thuis werken, alles is nu thuis.

Mondkappen nou

Alles is anders. Ik ben mijn ‘normaal’ op kleine schaal kwijtgeraakt, maar de wereld is naar mijn idee de hele kluts verloren. Want hoe mooi onze doventolk het ook uitbeeldde, ik vind het bizar. Hamsteren. Een synoniem voor blinde paniek en hét voorbeeld van egoïsme. Sinds wanneer helpen wc-rollen je om gezond te blijven? Bouwt men er tegenwoordig forten mee om zich daarin te beschermen? Kak in de tuin en veeg waardig je reet af met gevallen bladeren. Dat zeg ik. Kom overeind vanuit die squathouding waar menig fitgirl van kan dromen en besef dat jij dat schaap bent wat niet mee de dam overgaat.

“Doe maar normaal, dan doe je al gek genoeg” zegt mijn moeder met enige regelmaat. Nou, sorry mam, maar ik word gek omdat ik niet meer weet wat nu nog normaal is en wat niet. Is het tegenwoordig normaal om ook mee te bouwen aan een wc-rol-imperium? Is het normaal dat ik planten namen geef? Of is het normaal dat ik het land van Narnia hoor achterin de kledingkast? Oke, sorry dat ik een beetje doordraai, normaal doe ik nooit zo gek…

Het licht aan het einde van de woonkamer

Om mijzelf niet van binnen op te vreten zoek ik mijn motivatie in isolatie. Als ik zie dat Kim Holland informatieve spreekuren houdt op scholen, zijn de wonderen de wereld nog niet uit. Of je nu wilt starten met online muzieklessen, wilt leren jongleren met cactussen of eindelijk RUMAG wilt ontvolgen: nu is het moment daar. De smoes dat je geen tijd hebt is zó februari 2020.

Dus voordat we een bevrijdend antwoord hebben op de abnormale situatie, heb ik alle tijd om te ontdekken waar mijn talenten nou écht liggen. Ik weet ook niet meer wat wel en wat niet normaal is nu, maar ik weet wel dat we elkaar niet gillend gek moeten maken. Maak jezelf maar gek met de extra tijd die je nu hebt. Leer nieuwe eigenschappen, ontdek nieuwe hobby’s en blijf creatief. Je moet er wel voor open staan. Of zitten. In huis, zeg ik met een stomme ‘h’.